اطاعت از فرماندهى در يكى از روزهاى جنگ صفين ، عمرو بن حمق وحجربن عدى به اظهار برائت از شاميان ولعن و نفرين بر آنان پرداختند . گزارش به على ( ع ) رسيد . امام ( ع ) براى آنان پيام فرستاد كه : « شاميان را سبّ و لعن نكنيد . » عمرو و حُجر به حضور على ( ع ) آمدند و گفتند : اى امير مؤمنان ! مگر ما بر حق نيستيم ؟ - آرى ، ما بر حقيم . - حال كه ما برحقيم ، چرا ما را از دشنام دادن به آنان منع كردى ؟ - خوش ندارم كه شما از نفرين كنندگان و دشنامگويان باشيد ؛ ولى اگر اعمال زشت آنان را بيان مىكرديد و مىگفتيد : رفتار آنها چنين وچنان است ، سخن درست و عذر سازترى بود . و اگر به جاى لعن و نفرين مىگفتيد : « خدايا ! خون ما و آنان رامريز ، و ميان ما و آنان صلح برقرار ساز ، و آنان را از گمراهيشان نجات ده تا حق رابشناسند و از ستمگرى وگردنكشى دست بردارند . » اين نزد من پسنديده تر و به سود شما بود . حجر و عمرو گفتند : اى امير مؤمنان ! ما پندت را مىپذيريم ، و خود را ملتزم به پيروى از رفتار شما مىدانيم . « 1 » سخنان عمرو در صفين وقتى معاويه شكست خود را در صفين حتمى ديد ، فرمان داد تا قرآنها

--> ( 1 ) . وقعهء صفين ، نصربن مزاحم ، ص 103 .